Ouders - verzorgers
Ook in de puberteit heb je met ouders of verzorgers te maken. In meer of mindere mate ben je afhankelijk van ze. Het kan zijn dat je makkelijk met je ouders over seks en relaties kan praten. Het kan ook zijn dat zij vinden dat dit allemaal niets voor jou is. Soms denken ouders zelfs dat hun kind niet met seks te maken hoeft te krijgen, omdat hij of zij gehandicapt is.
Veel ouders kunnen er maar moeilijk aan wennen dat hun kind ouder wordt. Dat hun kind zich met seksualiteit bezig gaat houden kunnen ze zich soms nauwelijks voorstellen. Veelal hebben ze zich gericht op de zorg voor jou en je handicap.
Daarnaast vinden veel ouders het ook eng om over seks te praten vooral als het persoonlijk wordt. Ze hebben niet geleerd daarover te praten en voelen zich daarin niet vrij.
Wat ook voorkomt is dat kinderen zelf niet voor hun wensen op het gebied van seksualiteit op willen komen. Je wilt je ouders bijvoorbeeld niet lastigvallen. Je beschermt ze tegen
"moeilijke dingen" omdat ze het al zwaar genoeg hebben door jou. Dit komt nogal eens voor bij kinderen met een korte levensverwachting door een handicap of ziekte.
Het allerbeste is toch om met ze te praten en ze te vertellen wat jouw behoeften zijn. Meestal lukt het dan wel. Je moet het natuurlijk wel goed aanpakken. Helaas gaan ouders er vaak van uit dat zij gelijk hebben. Dat hoort een beetje bij ouder zijn. Kies daarom het juiste moment voor een gesprek. En wacht daarbij af of ze positief gestemd zijn. Probeer geen verwijten te maken, maar kom met goede argumenten. Laat met je gedrag zien dat je meer kan dan zij denken. En bedenk dat het vaak geen onwil van je ouders is maar bezorgdheid voor jou. Ouders beschermen je met hun goede bedoelingen soms net een beetje teveel. Anders kan je eerst eens praten met een goede kennis, vriendin, vriend of de ouders van je vriend of vriendin.
Naar boven
|
|
