- Contact!
- Lichaamstaal
- Aanspreken
- De liefdesbrief
- Grenzen

Aanspreken

Iemand aanspreken en vertellen dat je hem of haar leuk vindt, is natuurlijk de meest directe manier. Als je gehandicapt bent kan dat knap lastig zijn. Stel het meisje of de jongen van je dromen loopt aan de overkant van de straat en jij zit in een rolstoel. Hoe los je dat op?
Of je bent blind en je wilt de ander vertellen dat je verliefd bent. Wie zegt je dat er niemand in de buurt staat die meeluistert.
Als het praten moeizaam gaat door je spasmen, dan kan het gebeuren dat die ander je niet goed kan verstaan. Je moet dus iets regelen. Je kan aan een vriend of vriendin vragen of zij je grote liefde in contact kan brengen met jou. Dan kun je het zo regelen dat je in alle rust met iemand kan praten. Dat is natuurlijk hartstikke eng, maar zonder lef is niemand ver gekomen.
Enkele zinnen, waarmee je zou kunnen beginnen:

• Heb je zin om een keertje met me uit te gaan?
• Ik vind je leuk, zullen we samen iets afspreken?
• Ik ben stapelverliefd op je, wil je mijn vriend(in) worden?

Persoonlijk verhaal Sophie 24 jaar, ze is slechtziend Ik ben al sinds mijn geboorte slechtziend. Ik ben bijziend en zie met rechts 7% en met links 25%. Maar dan wel als ik mijn bril op heb. Ik woon samen met Mark, een goedziende jongen. Hoe heb ik hem nu aan de haak geslagen? Okay, in de liefde heeft het wel lang geduurd voor ik de ware had gevonden. Het is ook allemaal niet zo makkelijk als je slechtziend bent. Ten eerste zijn disco 's al geen feest door al die herrie en die flitsende lampen. Dan kan je beter naar de kroeg gaan. Maar ja, daar voel ik me knap onzeker omdat het er zo donker is. Het is al moeilijk een toilet te scoren laat staan een jongen. Ik hoorde van vriendinnen wel eens dat er een jongen naar me keek en toenadering zocht, maar ja dát zag ik niet … Kortom het uitgaansleven is voor mij geen ideale plek om een leuke jongen te ontmoeten. Als je dezelfde problemen ondervindt als ik, kan je beter een hobby nemen om mensen te ontmoeten. Dat heb ik zelf ook gedaan. Ik heb leuke mensen ontmoet maar ben niet de ware tegen gekomen. Nee, die ontmoette ik op mijn werk!!! Ik was al een paar maanden werkzaam op een kantoor toen mijn oog op een heeeeeeele leuke jongen viel. Af en toe maakten we een kort praatje net als iedereen. Uiteindelijk heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb die leuke jongen een mailtje gestuurd. Niet iets serieus maar een grappig mailtje. En zo ontstond ons mailcontact. Het liep zo leuk dat ik besloot hem te vragen om samen iets te gaan drinken. Je begrijp dat mijn hart oversloeg toen ik een mailtje terugkreeg. Dat was spannend, stel je voor dat hij nee zou zeggen. Pffffff, ik moest er niet aan denken. Maar gelukkig leek het hem een leuk idee. Het avondje drinken liep uit in een etentje met een nieuwe afspraak voor een week later. Vanaf toen ging het snel. We hebben het na een half jaar op het werk verteld en zijn gaan samenwonen. Of hij wist dat ik slechtziend was? Ik had het op mijn werk wel eens verteld maar het drong niet echt tot hem door. Tijdens onze eerste afspraak heb ik het nog even aangehaald omdat ik niet wilde dat hij daarom op mij afknapte. Ik was er maar liever duidelijk over. In het begin was het best wennen voor hem. Dat is begrijpelijk. Ik heb er vaak met hem over gesproken om onduidelijkheden te voorkomen. Met de tijd kon hij het beter begrijpen. Trouwens nu vergeet hij het wel eens en dat vind ik een compliment. Hij houdt rekening met me, maar niet meer dan nodig is en dan moet ik het zelf aangeven. Want het blijft een feit, slechtziendheid is een moeilijk begrip. Het vraagt om veel duidelijkheid van jezelf naar je partner toe. Het hoeft geen belemmering te zijn als je partner er maar voor open staat.

Naar boven